Ang Dignidad ng Tao sa Kamay ng Manlilikha

Awit 8:3-8

3 Pinagmasdan ko ang langit na gawa ng iyong kamay,
pati ang buwan at mga bituin na iyong inilagay.

4 Ano ba ang tao upang iyong pahalagahan;
o ang anak ng tao upang iyong pangalagaan?

5 Nilikha mo siyang mababa sa iyo nang kaunti,
pinuspos mo siya ng dangal at ng luwalhati.

6 Ginawa mo siyang pinuno ng lahat ng iyong nilikha,
sa lahat ng mga bagay, siya ang iyong pinamahala:

7 mga tupa at kawan pati na ang mababangis,

8 lahat ng ibong lumilipad, at mga isda sa karagatan,
at lahat ng nilikhang nasa karagatan.

Photo Credit: Wikimedia Commons

Ang isa sa mga dapat pahalagahan ng tao ay ang kanyang dignidad. Ang bibliya mismo ay nagtuturo na dapat nating ingatan ang ating karangalan. Tulad na lamang sa Kawikaan 22:1-- kung tayo raw ay kinakailangang pumili sa pagitan ng yaman at dangal, marapat na isuko ang yaman at panatilihin ang malinis na pangalan.

May mga taong nagtataguyod ng dangal ng tao subalit tumatanggi naman sa kapahayagan ng bibliya. Sinasabi nilang sila ay makatao subalit itinatanggi naman nila na merong Diyos na siyang lumikha. Ano ang bunga nito? Sa halip na maiangat ang dignidad ng tao, kabaligtaran ang nangyari. Nasaan ang dangal ng tao sa paliwanag na sinuwerte lang tayo sa proseso ng ebolusyon? Nasaan ang aking dignidad sa paliwanag na ako'y isang malayong kamag-anak ng mga bakulaw?

Mauunawaan lang natin ang dignidad ng tao kung makikinig tayo sa kapahayagan ng bibliya. Sino nga ba ang mapapagpapaliwanag ng dangal ng tao kundi ang mismong lumalang sa tao?

Dito sa Awit 8:3-8 ay matutunghayan natin ang dalawang hakbang upang maunawaan natin ang dignidad natin bilang mga tao.

Unang hakbang:
Maaaring ito ay isang sorpresa sa ilan. Ang unang hakbang upang maunawaan natin ang ating dignidad ay makita muna natin kung gaano tayo kaliit-- Tayo ay maliit kung ihahambing sa malaking Diyos.

Isang gabi'y pinagmamasdan ng salmistang si David ang kalangitan-- ang buwan at mga tala; ni wala siyang hawak na telescope ngunit siya ay lubhang namangha, ang kalangitan ay nagpapatotoo kung gaano kadakila ang Diyos sapagkat ang lahat ng mga nasa kalawakan ay gawa lamang ng maikhaing mga daliri ng Diyos

"3 Pinagmasdan ko ang langit na gawa ng iyong kamay,
pati ang buwan at mga bituin na iyong inilagay."

Habang pinagmamasdan ni david ang ganda ng kalangitan, nabatid niya kung gaano siya kaliit kung ihahambing sa karangyaan at kaluwalhatian ng diyos. Tuloy ay kanyang naitanong:

4 "Ano ba ang tao upang iyong pahalagahan;
o ang anak ng tao upang iyong pangalagaan?"

Pangalawang Hakbang:
Ang pangalawang hakbang upang maunawaan natin ang dignidad ng tao ay ang mabatid na sa kabila ng liit natin, binigyan niya tayo ng espesyal na tungkulin sa sannilikha.

Sambit ng Salmista sa talata 5:
"Nilikha mo siyang mababa sa iyo nang kaunti,
pinuspos mo siya ng dangal at ng luwalhati."

Ito ay tumutukoy sa likas ng tao na galing sa Diyos. Bago likhain ang tao ay may usapang naganap sa loob ng Banal na Trinidad:

"Ngayon, likhain natin ang tao ayon sa ating larawan, ayon sa ating wangis..." (Gen. 1:26). Bukod diyan ayibinigay niya sa tao ang pinakamataas na posisyon dito sa ibabaw ng lupa-- ang tungkulin ng pamamahala (Awit 8:6-8) kalakip ang kanyang pagpapala sa kanila (Gen.1:28a).

Ito ang tunay na dignidad ng tao: bagamat tayo ay maliit sa gitna ng malawak na solar system; maliit sa gitna ng malawak na galaxy; maliit sa gitna ng malawak na universe, tayo ay nilikha ng Diyos upang ating isalamin sa ating buhay ang Diyos.

 Ang Nasirang Dignidad ng Tao

at ang Solusyon ng Manlilikha

Malayo na nga ang agwat sa pagitan ng nilikha sa manlilikha, mas lumapad pa ang agwat nang ang tao ay magkasala. ang buhay natin na dapat sumalamin sa Diyos ay nagkaroon ng lamat. Nasira ang larawan at wangis ng Diyos sa atin dahil sa kasalanan. Naging pangit tayong lahat at ito'y hindi natin kayang ayusin.

Subalit sa kagandahang-loob ng Diyos, siya na rin ang gumawa ng paraan upang maayos ang lamat sa ating pagkatao. Isinugo niya ang kanyang anak, nagkatawang tao, nag-anyong alipin at namuhay nang walang sala. Sa kanyang kamatayan at muling pagkabuhay ay nilinis niya ang lahat ng bahid ng kasalanan sa sinumang sasampalataya sa kanya.

Siya na malayo ang agwat sa atin; Siya na lubhang mataas at hindi natin maabot ang siya mismong nagpakababa upang tayo ay abutin. Hinango niya tayo mula sa putik ng kasalanan. Sa kanyang piling lamang maibabalik nang buong-buo ang dignidad ng tao.

2 Corinto 3:18

"At ang kaluwalhatiang iyan na nagmumula sa Panginoon, na siyang Espiritu, ang siyang magbabago sa atin mula sa isang antas ng kaluwalhatian hanggang tayo'y maging kalarawan niya".

-----------------------

ang salin na ginamit ay ang Bagong Magandang Balita Bibliya

A Long-Overdue Tribute Post for Dean Alfredo Vicente

It is apparent from her daughter's Facebook status that the Vicente family has heard many people testify about how admirable he is:

"Wherever and whatevet Daddy does, he hast left a legacy. It was from the accumulated legacies and testimonies coming tat made me realize what a great man Daddy really is." (-Liezyl Vicente-Frias)

Amidst that plethora of testimonies, my contribution may be negligible in value but I'll proceed anyway. Alfredo Vicente was a long time dean of the College of Accountancy and Business Administration (CABSA) in Virgen Milagrosa University Foundation (VMUF, my Alma Mater). Of course, his influence on me is not on the spiritual level for most probably, he does not adhere to the evangelical battle cries (five solas), but we have to give honor to whom honor is due. We also have to praise God whenever the Imago Dei is displayed. Yes, the Imago Dei in every man has been broken by the fall, but it is not totally destroyed.

After graduation, I never had the chance to practice accountancy. And what we don't review and practice, we will soon forget. I have long forgotten Dean Vicente's lectures on the income statement and the balance sheet, but the lessons he gave transcending accountancy shall surely last.

1. He knows how to encourage and motivate. His strong desire is to produce Certified Public Accountants (CPAs), and so whenever he has a chance, he motivates his students to press on. In the classroom and out, he was like a basketball coach who is fond of giving pep talks to the team.

During our first semester as freshmen, he offered the best motivation I heard. He announced that whoever tops the periodic exams shall receive free books from him. And whoever does it for three consecutive exams shall receive a scholarship for the next semester.

I received two books from him (with his patented signature) for topping the Prelim and Mid-Term exams but I failed to grab the scholarship prize when I did not do well in the midterm exam. Yet the fault is not in him but in me. He offered the best he could to motivate us to study well.

2. He taught us to keep our focus on our goal. For him, even if an activity or a hobby is not inherently bad or even useful, you have to get rid of it if it might disturb your focus on your main goal. Cross-stitching may be fine but you must study accounting. Learning how to play the guitar may be fine, but you have to learn accounting.

I think this is where he was upset about me (for joining The Virginian, the official student publication of VMUF) and my friend Albert Calimlim (for joining the Council of Student Leaders). Perhaps he was correct in Albert's case; but in my case my performance in the Accounting classes was already deteriorating even before I joined The Virginian.

3. He has his own share in fighting for students rights, like his crusade in mortifying the Workbook business in the university.

4. He was insistent that if we will be resourceful, there is a way to earn income. He rejects the idea that money is found by working overseas. "No" he objects. Money is right here in the Philippines, if you will find ways to earn it.

5. He desired the political maturity of the people. He offered his services to the people at least twice I think but never won. I had a chat with him at least twice on this issue and he was really upset about the voters who are more interested in vote-buying politicians rather than on candidates with substance.