Kinakalawang na Lata, Basag na Puwit ng Baso, o ang Panginoong Hesus?

Photo Credit: WikiMedia Commons

Kung ikaw ay pagpipiliin sa pagitan ng ginto at kinakalawang na lata, alin ang iyong pipiliin? Lahat ng taong may matinong pag-iisip, ginto ang dadamputin.

Kung ikaw ay pagpipiliin sa pagitan ng mamahaling bato (tulad ng brilyante) at basag na puwit ng baso, alin ang iyong pipiliin? Lahat ng taong may matinong pag-iisip, brilyante ang dadamputin.

Kinilatis ng sanlibutan si Kristo at sa kanilang tingin, siya ay walang kuwenta. Kaya naman itinakuwil ng sanlibutan si Kristo (1 Pedro 2:4). Nang ang taong-bayan ay nabigyan ng karapatan upang piliin kung sino ang pakakawalan, si Kristo o si Barabas, ang pinili nila ay ang pangalawa. Ganun kaliit ang tingin nila sa Panginoon. Para sa kanila, may pakinabang pa nga sa lipunan ang kriminal na si Barabas.

Subalit maaaring may tumutol, "Bro. Manny, noon siguro 'yan. Pero ngayon, mataas na ang tingin ng mga tao kay Hesus. Ipinagdiriwang pa nga nila ang kanyang pagsilang tuwing Pasko at ginugunita ang kanyang kamatayan tuwing lenten season." Noon pa man ay ginagawa na ng tao na parangalan ang Diyos sa kanilang mga labi ngunit ang kanilang puso ay malayo sa kanya (Isa.29:13).

Ang hinala ng sanlibutan ay wala tayo sa tamang pag-iisip. Bakit? Sapagkat si Kristo na kanilang ibinabasura ay siya namang yaman natin (1 Pedro 2:7a). Handa tayong ipagbili ang lahat ng ating ari-arian: ang ating bahay, ang ating lupain, ang ating mga damit-- ang lahat-lahat sa atin, makamtan lang natin ang tunay na yaman (Mateo 13:44).

Si Moises ay inampon ng Prinsesa ng Ehipto; maginhawa at marangya ang kanyang buhay. Subalit ayon sa Heb. 11:26, binitiwan niya ang lahat ng ito at mas minatamis ang pagdurusa alang-alang kay Kristo.

Makikita rin ninyo sa ating talata na magkaiba ang destinasyon ng mga taong nagmamaliit sa kanya at ang mga taong nagpapahalaga sa kanya. Sa mga taong basura ang tingin kay Kristo, matutuklasan nila balang araw na ang bato na kanilang tinanggihan ay siya palang pinakamahalagang bato ng pundasyon. Sa kanya nakasalalay ang pagtayo o pagbagsak ng gusali. Dahil tinanggihan nila si Kristo, siya rin ang batong magiging sanhi ng kanilang pagkatisod.

Iba ang destinasyon ng mga taong nagpapahalaga sa kanya. Ayon sa talata 6, tayo na sumasampalataya sa kanya ay hindi mapapahiya. Malamang ay may halong pag-aalinlangan sa kinabukasan si Pedro nang kanyang itanong sa Panginoon, "Iniwan namin ang lahat at sumunod sa iyo. Ano naman ang makakamit namin?" Ang tugon sa kanya ng Panginoon ay pagtitiyak na ang sinumang nag-iwan ng mga bagay-bagay (maging mga mahal sa buhay) alang-alang sa kanyang ngalan ay tatanggap ng makasandaang-ulit at magmamana ng buhay na walang hanggan (Mateo 19:27-28).

Bago ko wakasan ito, nais kong ipaalala ang isang bagay upang huwag magmalaki ang sinuman. Noon, tayo rin naman ay tulad nila. Ayon sa 2 Cor. 4, tayo rin ay mga bulag dati-- nasa kadiliman kaya hindi natin makita ang kaluwalhatian ni Hesus. Kaya lamang natin nakita ang tunay niyang halaga ay dahil pinagliwanag ng Diyos ang ating paningin; pinagaling niya ang ating pagkabulag. Dahil sa biyaya ng Diyos, hindi na kinakalawang na lata ang tingin natin sa kanya; hindi na siya basag na puwit ng baso sa ating paningin. Siya ay ang Maningning at Marangyang Hari ng Langit at Lupa-- Walang kapantay sa kaluwalhatian. Siya ang tunay nating yaman.

Introduction: Living As Citizens of Heaven

There is an old song which goes: "This world is not my home/I'm just a passing through/ My treasures are laid up somewhere beyond the blue/The angels beckon me from heaven's open door/And I can't feel at home in this world anymore."

Our stay here is only temporary. Even if we shall die at the ripe old age of 95, that is still nothing compared to our eternal destiny. We will not spend 10,000 years in heaven; not one million years; not one billion years but all eternity. We are only passing through in this world, our real home is the Father’s house.

Another point the song makes is that our treasure is not here—it’s beyond this world. “ But store up for yourselves treasures in heaven, where moth and rust do not destroy, and where thieves do not break in and steal.” (Matt 6:20). The things we call our own in this planet will not last long; and whatever thing you posses that lasts long cannot survive the eschatological Day of the Lord, the period in the last days when God will pour out his full wrath upon the wicked. Peter the apostle writes: “But the day of the Lord will come like a thief. The heavens will disappear with a roar; the elements will be destroyed by fire, and the earth and everything in it will be laid bare.” (2 Peter 3:10).

The last point from the song: “And I can't feel at home in this world anymore”. I’m not comfortable here. I am a stranger in this place. The values and principles of the people around us are very different from ours. The things they treasure are different from the things we treasure. Their pursuits—their ambitions – their goals in life are very different from ours. When you sit with them, you can’t feel any pleasant affections for what makes them happy. Oftentimes, your heart is grieved when they manifests their sinfulness. You will hear from their own mouth their perversity and it reveals that deep in their heaqrts, they are hostile to God.

We will not be happy with them. Why? Because we are strangers in this place.

1 Pet 1:1- “To God's elect, strangers in the world, scattered throughout Pontus, Galatia, Cappadocia, Asia and Bithynia”

1 Pet. 2:11 Dear friends, I urge you, as aliens and strangers in the world…

On their part, they think we are out of our mind! “they are astonished when you do not rush with them into the same flood of wickedness” (NET)

That’s a well written song! How I wish I always feel that way but honestly I don't. In moments of weakness, I forget that I am a citizen of heaven. There are moments in my life when the world looks so attractive.

The Bible’s warning against worldliness would be useless if our hearts are totally immuned from worldliness. There are times when the world pulls us to itself like a powerful magnet. In this series of lessons, we will go to Philippians 3:17-21 to learn from Apostle Paul on what it takes to live like citizens of heaven.
---------------------